Przygotowanie do wychodzenia

Gdy podchodzimy do liny po której chcemy wychodzić w pierwszej kolejności sprawdzamy jaka to jest lina tzn, jak jest oznaczona. W zależności od ilości węzłów na końcu mamy do czynienia z różnymi typami lin:

  • jeden węzeł – lina poręczowa
  • dwa węzły – lina trakcyjna (dotyczy ratownictwa)
  • trzy węzły – lina asekuracyjna (dotyczy ratownictwa)

Pierwszy sposób oznaczenia lin:

Drugi sposób oznaczenia lin:

Trzeci sposób oznaczenia lin:

Pierwszy sposób jest zalecany przez Grupę Ratownictwa Jaskiniowego Polskiego Związku Alpinizmu.


Przygotowanie do wychodzenia

Najpierw wpinamy przyrząd piersiowy i wybieramy luz lekko napinając linę. Po „napięciu” liny wpinamy przyrząd ręczny wraz ze stópką.


Metody wychodzenia

Obecnie stosowane są dwie metody wychodzenia w zależności od konfiguracji sprzętu osobistego.

Metoda DED – w metodzie tej używamy przyrządu piersiowego i przyrządy ręcznego. Wychodzenie polega na naprzemiennym wstawaniu w stópce i siadaniu w przyrządzie piersiowym. Jest to technika podstawowa.

Metoda CW – w metodzie tej używamy dodatkowo przyrządu typu „kostkowiec”, który pozwala nam na naprzemiennym przenoszeniu ciężaru ze stópki na kostowca. Przyrząd piersiowy pełni rolę zabezpieczenia jako drugi punkt, ale nie bierze czynnego udziału w wychodzeniu, lina przez niego płynnie przechodzi. Jest to technika bardzo szybka do wychodzenia, ale wymaga dobrej koordynacji ruchów a także i co jest nie bez znaczenia kondycji.

PAMIĘTAJ– w większości przypadków najpierw przepina się dolny przyrząd (rolka lub przyrząd piersiowy)

Wychodzenie w tandemie

Wychodzenie po jednym odcinku linowym przez dwie osoby nazywane jest wychodzeniem w tandemie. Może być stosowana jako technika awaryjna, kiedy trzeba szybko uciekać przed przybierającą wodą, w przypadku pokonywania bardzo długich studni, kiedy oczekiwanie na „wolną linę” mogłoby doprowadzić do znacznego wychłodzenia. W związku z tym technika ta jest wykorzystywana bardzo rzadko w działalności sportowej, ale jest przydatna podczas pokonywania długich odcinków linowych w dużych studniach. Biorąc pod uwagę aspekty bezpieczeństwa obecnie stosowane liny o średnicy powyżej 9 mm są wystarczająco wytrzymałe, żebyśmy mogli stosować tą technikę.

Grotołaz powyżej może mieć czasami problem z „trzymaniem” przyrządu piersiowego zaciskowego z powodu mocno napiętej liny. Wychodzenie w technice CW w zasadzie będzie nie możliwe przez grotołaza powyżej, ponieważ „kostkowiec” będzie wypinał się z liny. Rozwiązaniem tego problemu jest stosowanie przyrządy kostkowe z blokadą.